Geluksgevoel

Inspiratie voor mijn blogs haal ik onder andere uit de krant. Zo las ik laatst in De Volkskrant over de dertiende editie van het World Happiness Report. Wij Nederlanders blijken opnieuw een wel erg gelukkig volkje te zijn. Best verrassend, als je bedenkt dat wij het mopperen tot ware kunstvorm hebben weten te verheffen. Toch is het zo.

Wat bepaalt dan ons geluk? Gek genoeg draagt de kans dat je portemonnee teruggevonden wordt in sterkere mate bij aan je geluksgevoel dan een gebeurtenis als werkeloosheid. Dat jouw portemonnee teruggevonden kan worden draagt 0,8 punten bij op een schaal van 0 tot 10. Twee keer zoveel als bij werkloosheid het geval is.

Parkeerkaart verloren

Na het artikel gelezen te hebben wilde ik hier een blogpost over schrijven. Ik liep alleen vast. Het bleef namelijk bij het wat dunnetjes herkauwen van hetgeen ik gelezen had. En dat is totaal niet interessant. Tot ik vandaag aan den lijve ondervond hoe fijn het is als iets teruggevonden wordt.

Ik was mijn parkeerkaartje verloren. Normaal gesproken kost je dat een flinke boete. Dus baalde ik behoorlijk. Eens te meer omdat ik normaal gesproken mijn stinkende best doe dat kleine papiertje niet te verliezen, door het gelijk in mijn pasjeshouder te stoppen. Maar vandaag deed ik dat natuurlijk niet. Ik stopte het ticket op de één of andere vage reden los in mijn broekzak. Tussen mijn telefoon en mijn pasjeshouder. Hartstikke stom natuurlijk. Je hoeft maar even één of beide dingen uit je broekzak te halen en het parkeerbewijs valt op de grond.

Dus maar naar de receptie in de hoop dat ze een nieuw kaartje voor me konden afgeven. “Hallo, ik ben mijn parkeerkaartje verloren. Wat nu?” “Is het kenteken XX-XX-XX?”, was de wedervraag van de receptioniste. “Ja, hoe weet u dat nou?”, was mijn reactie. Wat bleek? Bij het afrekenen van mijn lunch in het overvolle restaurant was het kaartje op de grond gevallen. Iemand had deze gevonden en bij de receptie afgegeven. Tegelijkertijd mij het proefondervindelijke bewijs leverend dat dit een geluksgevoel oplevert.

Pessimistischer dan terecht

Case closed zou je zeggen toch? Niets is minder waar. Want dit voorval thuis vertellende blijkt een vriendin van mijn partner toevallig vandaag een soortgelijke ervaring te hebben opgedaan. Zij was haar bankpas of bij de kringloopwinkel zelf of op de weg er naartoe verloren. Kon de kringloop alleen pas de volgende dag bellen. Om vervolgens opgelucht te kunnen ademhalen omdat ze te horen krijgt dat haar pas inderdaad gevonden is.

Kortom, ook al zijn wij volgens het in de Volkskrant genoemde onderzoek pessimistischer dan terecht is dat onze spullen worden gevonden en terugbezorgd, feit is dat het gebeurt. Veel gebeurt zelfs. En dat iedereen zich door dit soort simpele voorvallen spontaan een stuk gelukkiger door voelt.

Voor Volkskrant abonnees: Waar word je gelukkig van? Een proef met verloren portemonnees leert daar een hoop over.