Bloggen. Doe je dat voor jezelf of doe je dat voor een ander? Als je het mij vraagt dan doe ik het in eerste instantie vooral voor mezelf. Om mijn schrijfspier te oefenen. Om elke dag even wat bewuster met een bepaald onderwerp bezig te zijn. Noem het een vorm van ontspannen. Toch doe ik het niet uitsluitend voor mezelf. Ik vind het ook wel leuk gezien te worden. Reacties te krijgen. Misschien op die manier wel een bepaalde erkenning of bevestiging te krijgen.
Wil je een vast lezerspubliek opbouwen dan moet je consistent zijn. In waar je over blogt. In hoe je er over blogt. Maar ook in dat je er over blogt. Want net als bij reclame schuilt de kracht van bloggen in de herhaling. Vandaar dat ik met dit stukje inmiddels mijn drieëntwintigste opeenvolgende publiceer.
Gelukkig kan je met bloggen nooit echt iets fout doen. Het maakt niet uit of je korte tekstjes of lange doorwrochte artikelen schrijft. Het maakt niet uit of er veel taalfouten in zitten. Of de opbouw niet helemaal perfect is. Of er wel of geen foto’s bij zitten. Nee, je moet gewoon doen. Gaan met die banaan. Je schrijfspier oefenen. Dan wordt het op den duur vanzelf wat.
En ja, ik kwam vandaag opnieuw in tijdnood. Ben nu een paar dagen weg, een soort minivakantie tot en met woensdag. En merk dat het bloggen dan al snel wat minder in mijn systeem zit. En als je niet weet waarover je vandaag in dat laatste uurtje van de dag moet bloggen dan ga je gewoon heel erg meta over het bloggen zelf schrijven. Simpel toch?
Morgen hopelijk weer wat meer inspiratie.
