Mijn Saxofoonreis: Van Frustratie naar Vooruitgang

M

Afgelopen donderdagavond had ik weer saxofoonles. Blijkbaar doe ik dat al zo’n 3,5 jaar, want terugzoekend naar de bevestigingsmail van mijn proefles zie ik dat die op 14 oktober 2021 was. Morgen op de kop af 1300 dagen geleden. Helaas bak ik er nog niet veel van.

In eerste instantie leek het best vlot te gaan. Ik kon bepaalde dingen die ik rond mijn 19e geleerd had nog steeds. Net als fietsen verleer je zoiets als saxofoon spelen nooit. Toen heb ik ongeveer 1,5 jaar les gehad en een bepaalde basis gelegd. Met de saxofoonlessen van nu werd geleidelijk aan de lat steeds hoger gelegd. Oefenen deed ik in het begin ook best regelmatig. Tot er de klad in kwam.

ChatGPT een studieplan vragen

Afgelopen donderdag had ik voor de zoveelste keer een hele week niet geoefend. Een simpele notenladder lezen lukte niet eens meer. Uitermate frustrerend. Als je zo’n punt bereikt hebt ga je zelfs met tegenzin naar je les toe. Je schaamt je. Het voelt alsof je lood in je schoenen hebt. Dus besloot ik mijn muziekleraar een appje te sturen met de vraag of we niet een studieschema konden gaan opstellen. Een schema waarbij we min of meer van voren af aan beginnen. Door bijvoorbeeld de grepentabel weer te gaan oefenen.

Tijdens het wachten op de leerling voor mij nam ik hierop alvast een voorsprong door Chat GTP de vraag te stellen een studieplan voor het eerste jaar van een beginnend student alt saxofoon op te stellen. In no time kreeg ik een doorwrocht plan voorgeschoteld. Op dit soort momenten blijf ik me verbazen over de kracht van kunstmatige intelligentie. Op andere momenten overigens is het antwoord zo slecht dat ik me verbaas over de domheid van AI. Maar dat terzijde.

Motivatie

Hoe dan ook. Ik besprak met mijn docent mijn vraag een studieplan op te stellen. Met als resultaat dat we overeenkwamen dat ik me tot doel zou stellen vijf keer per week 20 minuten te oefenen. In eerste instantie een paar noten van de grepentabel per oefensessie en oefenen met het nummer Bone Bop van Kenny Garrett. Ik zou maandag, vandaag op bevrijdingsdag dus, beginnen.

Even leek het erop dat ik vandaag opnieuw niet de motivatie op kon brengen te gaan toeteren. Toch deed ik dat alsnog. Na het eten, vroeg in de avond. En ik moet zeggen dat het uitermate bevredigend was. Het gaf me echt een goed gevoel weer eens serieus aan het oefenen te zijn geweest. Eén zwaluw maakt nog geen zomer, maar licht optimistisch ben ik hierdoor toch wel.

Over de auteur

Michel ten Hoove

Voeg reactie toe