Michel ten Hoove Wie schrijft blijft

Het mooiste interview dat je las

H

Een opzichzelfstaand interview is geen journalistiek zei een onderzoeksjournalist ooit tegen mij. Een interview kan wel onderdeel zijn van een journalistiek onderzoek. Ik begreep wat hij bedoelde. Toch kan een interview op zich fantastisch leesvoer zijn. Zeker als iemand zich tegenover de interviewer openstelt.

Op de radio luisterde ik altijd met veel plezier naar Ischa Meijer met zijn combo de Izzies en de onderwerpen aan elkaar pratende spreekstalmeester Cor Galis. Goede geschreven interviews kan ik me uit die periode (Ischa Meijer was van mijn 15de tot mijn 26ste op de radio) niet herinneren. Ik was toen al meer in onderzoeksjournalistiek van Woodward en Bernstein en de Nederlandse Runderkamp en Salverda geïnteresseerd. Dat was spectaculairder. Grootser. Meeslepender.

Het mooiste interview

Waarom ik vandaag over het journalistieke genre van het interview blog? Omdat Tim Hofman vandaag onderstaande tweet de ether in slingerde.

Ik vind het een uitermate interessante vraag. Mij schiet alleen helaas geen interview te binnen die mij altijd is bijgebleven. Geen gelezen interviews tenminste. Aan een viertal door mijzelf afgenomen interviews houd ik tot aan de dag van vandaag nog warme gevoelens over.

Mijn persoonlijke top 5

  1. Lex Runderkamp
    Als tweedejaars student journalistiek moest ik een voor mij groot voorbeeld interviewen voor het blok onderzoeksjournalist. Ik hoefde geen moment na te denken. Als puber zat ik aan de buis geplakt als Runderkamp samen met zijn collega Feike Salverda met hun programma Gouden Bergen op tv kwamen. Inhoud en vorm van dit programma waren weergaloos. Runderkamp zei direct ja toen ik hem benaderde. Aan zijn keukentafel hadden we een uitermate prettig gesprek.
  2. Mijn schoonvader
    Het moeilijkste maar ook het meest bijzondere interview dat ik ooit heb gedaan. Voor mijn studie interviewde ik mijn schoonvader, die in de oorlog als dwangarbeider in Duitsland te werk was gesteld. Over deze periode vertelde hij nooit. Toen ik hem vroeg zich hierover te laten interviewen zei hij tot mijn verrassing ja. Om vervolgens zeer openhartig mij veel details toe te vertrouwen.
  3. PvdA politicus Co Verdaas
    Verdaas was nog geen staatssecretaris geweest toen ik hem interviewde. Ook hier bleek een goede voorbereiding het halve werk. Bij Verdaas in zijn Zwolse woonkamer had ik een prettig gesprek over wat hem zoal dreef om politiek actief te zijn. Het was een interview voor het gratis wijkkrantje de Assendorper. Dit interview herinner ik mij als een prettig gesprek waarbij we het over hele essentiële dingen hadden.
  4. Amnesty International Mexico directeur Alberto Herrera
    Als student journalistiek had ik mij aangemeld als vrijwilliger voor het personeelsblad van Amnesty International. Op een gegeven moment werd mij gevraagd of ik Alberto Herrera wilde interviewen. Ik sprak de Amnesty International Mexico directeur in de binnentuin van het Amsterdamse kantoorpand van Amnesty. Het was een heerlijke zwoele voorjaarsdag. In de voorbereiding werd me duidelijk hoe gevaarlijk Mexico voor mensen die hun nek uitsteken is. Toch trof ik een blijmoedige en onbevreesde man. Het was een uitermate prettig gesprek.

De koningin van het interview

De tweet van Hofman lezend moest ik gelijk denken aan de Vrij Nederland interviewster Elisabeth Maria Lampe-Soutberg, beter bekend onder de naam Bibeb. Bibeb was een begrip. Ze interviewde tot 1997 grootheden als Roald Dahl, Picasso, Andy Warhol, Truman Capote. In totaal lieten zich zo’n zeshonderd beroemdheden zich door ‘de koningin van het interview’ ondervragen

Wellicht heb ik ooit voor de opleiding journalistiek interviews van Bibeb moeten lezen. Ik heb er alleen geen actieve herinnering meer aan. Wel maken de verhalen die ik als voorbereiding op deze blogpost lees mij alsnog nieuwsgierig. Collega-interviewers lijken superlatieven te kort te komen om haar te omschrijven. Ze wordt door hen de ‘Greta Garbo van de Nederlandse journalistiek’, de ‘uitvinder en grootmeester van het portretterende vraaggesprek’ en ‘de koningin van het interview’ genoemd.

Journalisten Roos Menkhorst en Adinda Akkermans hoorden pas van Bibeb toen ze in 2010 overleed. Zij raakten gefascineerd door het fenomeen Bibeb en schreven in 2017 het boek ‘‘Bibeb. Biechtmoeder van Nederland’, waarvoor ze dertig Nederlanders spraken die door Bibeb waren geïnterviewd. Wat ik in met name het Trouw artikel over de totstandkoming van dit boek lees maakt mij razend nieuwsgierig. Dit smaakt naar meer.

Voor wie meer wil weten over Bibeb:

Over de auteur

Michel ten Hoove

Gadgetsgek. Heeft notitieboekjes- en pennentik. Trots op zijn zoon. Na 31 jaar afgestudeerd aan opleiding journalistiek. Nieuwsjunk. Klantenservicemedewerker.

Reageer

Door Michel ten Hoove
Michel ten Hoove Wie schrijft blijft