Michel ten Hoove Wie schrijft blijft

De veroordeling

D

Afgelopen donderdag heb ik de film De Veroordeling gezien. Een film waarin de veroordeling van een boekhouder voor de moord op een Deventer weduwe eigenlijk maar bijzaak is. De op een boek van onderzoeksjournalist Bas Haan gebaseerde film gaat meer over beeldvorming. Over hoe een bewezen onschuldig iemand voortdurend verdacht gemaakt wordt. Op een manier die ervoor zorgt dat hij zijn baan kwijtraakt en nooit meer werk vindt. Die ervoor zorgt dat zijn relatie stukloopt.

In sjieke bewoordingen hebben onder andere politici, journalisten en woordvoerders het niet over framing of beeldvorming maar over het bepalen van het narratief. Welk verhaal vertel je? Zolang je verschillende invalshoeken benadert en je beperkt tot de feiten is er niets aan de hand. Anders wordt het als iemand op een smadelijke en lasterlijke manier moedwillig kapotgemaakt wordt. Dat is gewoon kwaadwillend. Iedereen die daar een rol in speelt zou zich moeten doodschamen.

Gerechtelijke dwaling

Het mooie van de film De Veroordeling is dat Bas Haan de nodige zelfreflectie toepast. Iets waar met name veel journalisten nou niet bepaald in uitblinken. In eerste instantie is hij ervan overtuigd dat de veroordeelde boekhouder het slachtoffer is van een gerechtelijke dwaling. Haan laat zich gelukkig niet door boude, niet met feiten gestaafde beweringen van een opiniepeiler om de tuin leiden. Hij blijft op zoek naar de waarheid. Blijft de feiten voor zichzelf laten spreken. Met als gevolg het beeld dat hij van de zaak heeft kantelt. In het minitieus bijgehouden dagboek van de veroordeelde boekhouder spreekt hij zichzelf tegen. De man hiermee confronterend weet hij onvoldoende overtuigend een weerwoord te bieden.

Publieke opinie

De steeds maar weer verdacht gemaakte klusjesman weet hij daarentegen er zelfs toe over te halen om mee te werken aan een DNA onderzoek. Een onderzoek die de man volledig vrijpleit. Toch is het kwaad al geschied. De voortdurende verdachtmakingen hebben ervoor gezorgd dat ook deze ontlastende feiten de publieke opinie niet doen veranderen.

Het boek van Haan werd tienduizend keer verkocht. Geen slechte score, maar een druppel op de gloeiende plaat als je probeert de publieke opinie te doen kantelen. Toch is er hoop. Alle grote kranten hebben de afgelopen week een lovende recensie over De Veroordeling gepubliceerd. Minder dan vier sterren scoorde de rolprent niet. In de publiciteit die de film teweegbrengt ziet Haan steeds meer aandacht voor het lot van de klusjesman ingeruimd worden. En neemt de schaamte voor de manier waarop men achter een insinuerende opiniepeiler is aangelopen hand over hand toe.

Over de auteur

Michel ten Hoove

Gadgetsgek. Heeft notitieboekjes- en pennentik. Trots op zijn zoon. Na 31 jaar afgestudeerd aan opleiding journalistiek. Nieuwsjunk. Klantenservicemedewerker.

Reageer

Door Michel ten Hoove
Michel ten Hoove Wie schrijft blijft